Een man is met een brief in zijn hand naar de Hoca gekomen.

"Mijn Hoca," heeft hij gezegd: "als het voor jou geen moeite is, wil je deze brief dan voor me lezen? Ik kan hem op geen enkele manier lezen."

Hoca heeft de brief van de man gepakt en even gekeken, maar hij heeft hem niet kunnen lezen en hem teruggegeven.

"Het spijt me," heeft hij gezegd: "deze brief is in het Arabisch geschreven. Ik kan hem niet lezen. Laat deze brief aan iemand anders lezen."

De man is verbaasd en zegt verwijtend tegen Hoca: "Schande, ben jij Hoca geworden? Als je je niet schaamt voor mij, schaam je dan voor die grote tulband die op je hoofd staat."

Hoca heeft de tulband afgenomen en hem de man aangereikt.

"Als de kracht in deze tulband is," heeft hij gezegd, "Pak deze tulband, zet hem op en lees jouw brief zelf."

(Turks volksverhaal over de geestelijke Nasreddin Hodja - handschrift uit de Collectie Frans Foppe, archief Meertens Instituut; doos nr. 18:72)