elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: simmen

simmen , simmen , simpen , (werkwoord) , huilen of weenen van kinderen, ook veinzen te schreiën.
Bron: Panken, P.N. (1850) Kempensch taaleigen, Idioticon I, A-Z, Idioticon II, H-Z, red. Johan Biemans, 2010, Bergeijk.
simmen , zumpe , weenen.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
simmen , zumpe , op zeurderige toon huilen.
Bron: Crompvoets, H. en J. van Schijndel (1991), Mééls Woordeboe:k. Meijel: Medelo.
simmen , simme , jengelen , És kénder iet nie meuge wa ze gàère doen, dan gôn ze mér wa zitte te simme. Als de kinderen iets niet mogen wat ze graag doen, dan gaan ze maar wat zitten te jengelen.
Bron: Hendriks, W. (2005), Nittersels Wóórdenbuukske. Dialect van de Acht Zaligheden, Almere
simmen , simperen , simpelen , werkwoord , (van kinderen) zacht huilen, huilend zeuren om z’n zin te krijgen, drenzen
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
simmen , simme , simmieje, simpe , werkwoord , zeuren, zacht huilen (Eindhoven en Kempenland; Tilburg en Midden-Brabant; West-Brabant); simmieje; zeuren, zacht huilen (Den Bosch en Meierij); simpe; zeuren, zacht huilen (Helmond en Peelland)
Bron: Swanenberg, A.P.C. (2011), Brabants-Nederlands: Nederlands-Brabants: Handwoordenboek, Someren
simmen , [huilen] , zumpe ,  zumptj, zumpdje gezumptj , dreinend huilen , Van gif(t) zumpe. Zumpe wie ei wècht.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
simmen , simme , zwak werkwoord , simme - simde - gesimd , huilen, jengelen; WBD III.1.4:251 'simmen' = huilen; WBD III.1.4:253 'simmen' = drenzen; WBD III.1.4:267 'simme' = kniezen; WNT SIMMEN (= sjumpen en simmen) - huilen, schreien, jengelen (smalend); J.H. Hoeufft, Proeve van Bredaasch Taal-eigen (1836) - SIMMEN, voor grijnzen, of wat men in de praattaai wel 'jengelen' noemt. Het is waarschijnlijk van 'sim', aap ontleend. Ook wel 'simmeren', wat van 'simmer', grijnzer, gemaakt schijnt te zijn. Z.a. C. Verhoeven - Herinneringen aan mijn moedertaal – SIMMEN onov. ww. - huilen, wat minachtend aangeduid. A.P. de Bont – sime(n), zw.ww. intr. 'simmen' - (min of meer smalend voor) huilen, wenen, schreien.
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant
simmen , zumpe , huilen
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op www.meertens.knaw.nl/ewnd/,
gehost door het Meertens Instituut