elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: verbieden 

verbieden , verbieje , Verbieden.
Bron: J.A.V.H. (18e eeuw), Haagsch Nederduitsch woorden-boekje. Den Haag: Johannes Mensert. Uitgegeven in: Kloeke, G.G. (1938), ‘Haagsche Volkstaal uit de Achttiende eeuw’, in: Tijdschrift voor Nederlandsche Taal- en Letterkunde 57, 15-56.
verbieden  , verbeje , verbieden.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
verbieden , verbeiden , [vәbęĭn̥] , verbuää, verbuään , verbieden
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
verbieden , vebeen , werkwoord , verbieden
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
verbieden , verbieje , verbooj, verboje , verbieden, verbood, verboden.
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
verbieden , verbieje , werkwoord , verbieden. Uitdrukking: D’r is gin verbieje aon. Verbieden helpt hier niets. Het werkwoord verbieden wordt ook gebruikt om aan te duiden dat sommige dingen tot ongewenste gevolgen kunnen leiden. ’t Verbiedt òm bier en wèèn dur mekaare te drinke. Als je bier en wijn door elkaar drinkt kun je daar behoorlijk ziek van worden.
Bron: Naaijkens, J. (1992), Dè’s Biks – Verklarende Dialectwoordenlijst, Hilvarenbeek
verbieden , verbien , verbeud, verböane , verbieden.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
verbieden , verbien , sterk werkwoord, overgankelijk , verbieden Verbien wi’k oe niks, mar ik wol oe wiezer hebben (Flu), IJ kunt hum wat verbeeiden, mor hie döt het toch aal weer (Eex), Op aoldejaorsaovend is schieten verbeun (Wijs)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
verbieden , verbiejen , verbieden.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
verbieden , verbien , ik verbie / verbeu; iej verbiedt / verbeun; hie verbödt / verbeud; wie verbiedt / verbeun , verbieden. Dât hef hie zien kiender altied verbeun.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
verbieden , verbieje , werkwoord , verbieje, verbôôj, verbôôje , verboden Ik heb ’t ze verbôôje
Bron: Werkgroep Dialecten Hoeksche Waard (2006), Hoekschewaards woordenboek, Klaaswaal.
verbieden , verbeejje , verbiejje , verbieden
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
verbieden , verbieje , verbieden , verbiej da jong da nou is = verbied dat kind dat nu-
Bron: Melis, A. van (2011) Bikse Praot. Prinsenbeeks Dialectwoordenboek. Prinsenbeek: Heemkundekring ‘Op de Beek’
verbieden , verbieje , verbójje , verbieden
Bron: Laat, G. de (2011), Zoo prôte wèij in Nuejne mi mekaâr, Nuenen
verbieden , verbeje , ich verbeej, doe verbeuts/verbuts, hae verbutj, , verbieden , Doe verbuts die kinjer väöl te väöl. Staele is verboeaje.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
verbieden , verbieje , sterk werkwoord , verbieden; WBD III.1.4:338 'verbieden’ = ingrijpen; ook 'gebieden’; B verbieje - verbój - verbóje; ik verbie, gij verbiejt, hij verbiet; A.P. de Bont - Dialekt van Kempenland - 1958 e.v. - st.ww.tr. + intr. - verbieden; Cornelissen & Vervliet - Idioticon van het Antwerpsch dialect - 1899 - VERBIE(D)EN - 'het verbiedt' -het is af te keuren. Te veul eten verbiedt; Jan Naaijkens - Dès Biks (1992) - verbieje ww - verbieden
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant
verbieden , verbieje , verbaoj – verboaje , verbieden
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op www.meertens.knaw.nl/ewnd/,
gehost door het Meertens Instituut