elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: stang

stang , stang , gebit van een paardentuig. Op stang jage, iemand kwaad maken.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
stang , stånge , vrouwelijk , stången , stenchien , stang
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
stang , stange , zelfstandig naamwoord, vrouwelijk , stangn , stàngsken , 1 stang, 2 bit, van ’t paard
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
stang , stang , horizontale buus vánt frame vánne fiets.
Bron: Kuipers, Cor e.a. (1989), È maes inne taes. Plat Hôrster, Horst.
stang , stange , stängie , stang.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
stang , stang , stange, staange, stenge , de , stangen , (Zuidoost-Drents zandgebied, Midden-Drenthe, Kop van Drenthe). Ook stange (Zuidwest-Drenthe, Zuidoost-Drents veengebied, Veenkoloniën), staange (Veenkoloniën), stenge (Zuidwest-Drenthe) = stang, (ijzeren) staaf, lange paal Zij zat bie hum op de stange van de fietse (Bov), Een lastig pèerd har een lange stang an het bit (Sle), Tuugpeerden hebt een kromme stang in de bek (Bor), Vroeger staken ze wel een iezern stang in het heui um te zien of het ok te hiet was (Bui), An de stang van de kachel kuj de pook en de tang mooi ophangen (Ktv), ...was handig um sokken te dreugen (Noo), ook Kinder bint gek op een stange drop (Hav), (fig.) IJ moet hum niet zo op stang jagen (Exl), De stengen van een bok bint 9 à 10 m. lang de poten van een takelinstallatie (Dwi), De stenge van de fiets (Nije)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
stang , stang , bit dat achter de kaken van het paard zit.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
stang , stange , stang
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
stang , stânge , stang.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
stang , stange , stang , zelfstandig naamwoord , de 1. stang: ijzeren stok, staaf 2. één aardappelplant: stengels en het deel onder de grond 3. stengel van een tomatenplant 4. stengel van de boon 5. staafvormig stuk drop, bijv. een stange piepedrop 6. deel van weefsel waarover de scheringdraden lopen
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
stang , stang , bit
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
stang , stange , (zelfstandig naamwoord) , stang.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
stang , stange , 1. stang; 2. paardenbit; 3 gevlochten stuk pruimtabak (O.-Veluwe).
Bron: Scholtmeijer, H. (2011), Veluws handwoordenboek, Almere.
stang , stang , zelfstandig naamwoord , stèngske, stèngeske , stang; WBD (Hasselt) 'stang', resp. 'gebit' – bit (v. h. paard); WBD (Hasselt) 'stange' - onderstangen, de beide naar onderen stekende delen v. h. bit; WBD (Hasselt) 'stange' - bovenstangen, de beide naar boven stekende delen van het paardebit; stèngske, stèngeske - verkleinwoord; Henk van Rijen - stangetje
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant
stang , stang , stange , stengske , stang
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op www.meertens.knaw.nl/ewnd/,
gehost door het Meertens Instituut