elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: schurft 

schurft , schòrft , (vrouwelijk) , schurft.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
schurft , schörf , Schurft.
Bron: Draaijer, W. (2e druk 1936), Woordenboekje van het Deventersch Dialect, Deventer: Kluwer.
schurft  , schörf , schurft.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
schurft , schiörft , vrouwelijk , schurft. Zoo vol vlöö as ’n schiörftig schaop
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
schurft , skorf , zelfstandig naamwoord, vrouwelijk , schurft
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
schurft , schùrft , m , schurft (huidaandoening); Ërreges de schùrft án hébbe Ergens een hekel aan hebben.
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
schurft , schôrf , schurft
Bron: Steenhuis, F.H. (1978), Stoere en Olderwetse Grunneger Woorden, Wildervank: Dekker & Huisman
schurft , urft , schilfers op de huid
Bron: Spek, J. van der (1981), Zoetermeers woordenboek, Zoetermeer.
schurft , skurft , bijvoeglijk naamwoord , in de zegswijze skurft weze, bang zijn, geen zuiver geweten hebben. Wie skurft is, vreist de roskam, wie geen zuiver geweten heeft, is bang voor de gevolgen van zijn misstap.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
schurft , skurft , zelfstandig naamwoord de , Schurft, in de zegswijze skurft leert krabbe(n), wie problemen of tegenslagen ondervindt, leert zich er tegen harden. – Erges de skurft an hewwe, ergens een gloeiende hekel aan hebben.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
schurft , schörf , schurft.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
schurft , schorf , schorft, schorfig, schörf , bijvoeglijk naamwoord , (Zuidwest-Drenthe, zuid). Ook schorft, schorfig, schörf = beschadigd Dat koppien is schorf (Hgv), Ik heb de hakke schörf deur de scharpe raand van de neie klompe (Pes), Die spiende hef een schorfige plekke (Flu), Ie hebt een hiele schorve plekke an die hak van oen schoe (Geb), z. ook schanserig
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
schurft , schurft , schörft, schorft , de , Ook schörft (Zuidoost-Drenthe, Zuidwest-Drenthe, zuid, Veenkoloniën, Kop van Drenthe), schorft (Zuidwest-Drents veengebied, Zuidwest-Drenthe, zuid) = 1. schurft In de bezettingstied haden de mèensken veul last van schurft (Eke), ...schorft (Bco), Dat schaop zit onder de schurft (Dwi), Die eerappels hebt last van schurft schurftplekken (Dwij), Hoe komp hij an schurft tussen de tienen? (Pdh), Oous knien hef schurft in de oren (Eex), Wij drinkt wel uut hetzelde koppien, want wij hept de schurft even dikke zijn niet vies van elkaar (Wap) 2. hekel, pest Dat vervelende koperpoetsen, daor heb ik zo de schörft an (Eli), Hij hef de schörft ien (Hgv), Die hef de schorft an het wark (Hol)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
schurft , skörft , schörf , schurft. Ook: Gunninks woordenlijst van 1908: schörf
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
schurft , schörf , schurft.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
schurft , schurft , zelfstandig naamwoord , de; schurft: bekende huidziekte
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
schurft , schörft , schörreft , 1. huiduitslag; 2. schurft
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
schurft , skörft , (zelfstandig naamwoord) , schurft.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
schurft , schörft , schurft , zelfstandig naamwoord , schurft, ijzeroerbank (West-Brabant); schurft; moeilijk te bewerken grond (West-Brabant)
Bron: Swanenberg, A.P.C. (2011), Brabants-Nederlands: Nederlands-Brabants: Handwoordenboek, Someren
schurft , sjörf , sjörft , (mannelijk) , schurft, zie ook krets , Hae haet dao de sjörft aan.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
schurft , schörft , zelfstandig naamwoord , schurft; Ik had enne afkeer, enne hille grôte hekel aon de vrijdag. Ik kan et nie goed zeggen, ik kan et bekaant nog nie in fetsoenlijk Tilburgs ötdrukken, hoene schörft ik aon de vrijdag ha. (Lodewijk van den Bredevoort – ps. v. Jo van Tilborg, Kosset den brèùne eigeluk wel trekken? Dl. 1, Tilburg 2006); WBD III.1.2:324 'schurft' = huiduitslag; WBD schurft, schuirft, schörft - schurft; Cornelissen & Vervliet - Idioticon van het Antwerpsch dialect - 1899 - SCHÖRFT (uitspr. schörrəft) zelfstandig naamwoord o. -schurft
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op www.meertens.knaw.nl/ewnd/,
gehost door het Meertens Instituut