elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: schraal 

schraal , schraa , schraai , schraa, mager, ongedaan, ziekelyk. Zeer gemeen op veluwe. schraa, mager, wordt veel gebruikt van bouwland dat niet wel gemest is; waar van men ook zegt: het land is ’er uit. Drenthe ook van vee. schraa luidjes, geringe menschen, die even dagelyksch brood hebben. schraa, nauwlyks, Schraa een pond, schraa een schepel, nauwlyk een pond enz. *schrae, mager, ongedaan, ziekelyk, vervallen.
Bron: Berg, A. van den en H.J. Folmer (1774-1776), ‘Veluws en Drents uit de 18e eeuw’, uitgegeven door K. Heeroma in: Driemaandelijkse bladen 12 (1960), 65-83, 97-116.
schraal , schraol , (bijvoeglijk naamwoord) , schraal.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
schraal  , schraol , schraal.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
schraal , schraol , ’n schraol bedoening; ’t éêten is schraol mager, schraal, armoedig.
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
schraal , schraole , m , magere ’ne schraole Een magere man.
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
schraal , schroal , mager (en schroal menke, schroale groond); roow, (schroal hand); kâld en druëg (schroal waer).
Bron: Kuipers, Cor e.a. (1989), È maes inne taes. Plat Hôrster, Horst.
schraal , sjraol , mager.
Bron: Crompvoets, H. en J. van Schijndel (1991), Mééls Woordeboe:k. Meijel: Medelo.
schraal , schroa , schraal.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
schraal , schraol , schraal , bijvoeglijk naamwoord, bijwoord , Ook schraal (Zuidwest-Drents veengebied) = 1. schraal, armoedig As de wiend noord is, hej vake schraol weer koud en droog, guur (Bro), Het was een schrale troost (Bov), As dit laand niet zo schraal was, kuj je eigen voor der op verbouwen (Eex), Dei boer hef een slim schraol gewas (Ros), Hij hef de handen schraol ruw, gebarsten (And), (zelfst.) Daor wordt een schraole verdiend weinig 2. mager Dat peerd is zo schraol dun (Wei), Dat zwien was nich vet, hij har man schraal spek (Bco), Schraole melk melk met laag vetgehalte (Sle), Dat zwien, wat een schraol ding (Vtm)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
schraal , schraolties , bijwoord , (wm) = zeldzaam Iets schraolties vinden zelden aantreffen
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
schraal , schrool , schraal.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
schraal , skraol , schrao , schraal. Ook: Gunninks woordenlijst van 1908: schrao
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
schraal , schraol , karig, mager , És ge meej 'n schraol inkomme moet lèève dan zén krûmmeltjes ók bróód. Als je met een karig inkomen moet leven dan zijn kruimeltjes ook brood.
Ge kunt meej schraol hand toch nog wél ne schraole hérring eete, begrép'te? Je kunt met schrale handen toch nog wel een magere haring eten, begrijp je?
Bron: Hendriks, W. (2005), Nittersels Wóórdenbuukske. Dialect van de Acht Zaligheden, Almere
schraal , schraol , bijvoeglijk naamwoord , 1. (van personen) mager 2. weinig vet bevattend 3. (van grond) onvruchtbaar 4. armoedig 5. dun, niet vol 6. (van de huid) droog, ruig door de droge buitenlucht
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
schraal , schrool , schraal
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
schraal , schrool derke , mager meisje
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
schraal , schroole grônd , schrale grond
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
schraal , skraol , (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord) , 1. schraal, ruw, van de huid. Ik ebbe skraole annen. Zie ook: spreu; 2. schraal, niet vet, van eten; 3. weinig. De straoten waeren vrogger skraol verlicht deur lanteerns met vetkeersen.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
schraal , schrôl , schraal, mager , Schrôle grond. Schrale grond. Grond waar weinig op groeit., Dè schrôl ding wèèjt zoo van durre fiets. Dat mager meisje waait gemakkelijk van haar fiets.
Bron: Laat, G. de (2011), Zoo prôte wèij in Nuejne mi mekaâr, Nuenen
schraal , schraai , schraal, schrao, schraoj, sjraoj, schraol, schrooi , mager, vetarm, schraal; schraole grond, schraoje grond, onvruchtbare grond; schrao weer, koud en droog, guur (O.-Veluwe).
Bron: Scholtmeijer, H. (2011), Veluws handwoordenboek, Almere.
schraal , schraol , bijvoeglijk naamwoord , mager (Tilburg en Midden-Brabant)
Bron: Swanenberg, A.P.C. (2011), Brabants-Nederlands: Nederlands-Brabants: Handwoordenboek, Someren
schraal , sjraol , sjraol(d)er, sjraolst , schraal, armzalig, iel , ’t Koeare stuit t’r sjraol op. Dao stuit eine sjraole windj.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
schraal , schraol , bijvoeglijk naamwoord , schraol - schròlder - schròlst , schraal; WBD (Hasselt) onvruchtbaar, slecht (van akkerland); WBD mager, gezegd van een kalf; ook 'maoger' of 'schier'; WBD schraolen dêeg - uitgedroogd deeg; Cees Robben - schraol èn schreepel as en lat; et staoter zôo mar schraol bij; ...veul schraol gekleede vrouwe... (Lechim; ps. v. Michel van de Ven; ongedateerd knipsel 1960-1980; uit: As de zon schènt...); Frans Verbunt -  schraol appreteut - armoede; WBD III.1.2:353 'schraal' = ruw v. d. huid; WBD III.1.1:20 'schraal' = slank, tenger; WBD III.1.1:22 'schraal' = mager; WBD III.2.3:266 'schraal' = verschaald (bier), ook 'verschraald'; WBD III.4.4:275 'schraal' = schaars; schròlder - schraler; comparatief van 'schraoler', met d-epenthesis
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant
schraal , schraol , schraal
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op www.meertens.knaw.nl/ewnd/,
gehost door het Meertens Instituut