elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: drukte 

drukte , drokte , drukte, bedrijvigheid. Zegswijs: wat ’n drokte veur ’n old mens om weer jōnk te wor’n, schertsend voor: wat hebben wij (of: zij) het druk!
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
drukte , drokte , drukte , (zelfstandig naamwoord vrouwelijk) , Drukte. ‒ Zegsw. koude drokte, overdrijving, onnodige bedrijvigheid. || Heb maar niet zo’n kouwe drokte. ‒ In dezelfde zin ook kouwe drokte met lawaaisaus; vgl. lawaaisaus.
Bron: Boekenoogen, G.J. (1897), De Zaanse Volkstaal. Deel II: Zaans Idioticon - Aanvullingen. Zaandijk (herdruk 1971)
drukte  , drökte , drukte. Dröktemaker, veel drukte maken.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
drukte , drokte , zelfstandig naamwoord, vrouwelijk , 1 ruzie, verwikkelingen, 2 haast
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
drukte , dròkte , zelfstandig naamwoord de , Drukte. Vgl. Fries drokte. Zegswijze ’t gaat in ién dròkte voort, het gaat in één moeite voort.
Bron: Pannekeet, J. (1984), Westfries Woordenboek, Wormerveer
drukte , drokte , de , droktes , 1. drukte Wat een drokte op de maark (Dwi), In de drokte rèuken ze mekaar kwiet (Smi), Wai willen er gien drokte van hebben geven geen feest (Row), Wat een drokte um het wark klaor te kriegen (Coe), Poters verbouwen gef wal drokte (Exl), Het kan in ein drokte deur moeite (Ros) 2. haast Wij hebt niks gien drokte um hen hoes te gaon (Sle) 3. ruzie, onenigheid Hij hef drokte mit de buren (Bco)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
drukte , drokte , zelfstandig naamwoord , de 1. overvloed van bezigheden 2. flinke levendigheid, drukke toestanden 3. moeite die men voor de ander doet om het hem naar de zin te maken, inspanning voor de ander die wat meer is dan gewoon 4. rumoerig gedoe, druk lawaai 5. ophef, misbaar 6. druk gedoe van iemand
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
drukte , drökdje , (vrouwelijk) , drukte, gedoe
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
drukte , drukte , ze hep drukte as man’s moer mè t’n luurkorf, werd gezegd van iemand die zich iets verbeeldt (moer is moeder, luurkorf is luiermand)
Bron: Grauw, Sibrand de en Gerard Gast (2014), ABC Dordt. Dordtse woorden en uitdrukkingen, dialect, verhalen en versjes, gedichten en straattypes, Asaprint Uitgeverij, Dordrecht.
drukte , druktes , zelfstandig naamwoord , meervoud; drukte; Cees Robben – Nie veul druktes... (19580426); Cees Robben – De druktes en ’t geroezemoes (19590711)
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op www.meertens.knaw.nl/ewnd/,
gehost door het Meertens Instituut