elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: drogen 

drogen , drögen , (zwak werkwoord) , drogen.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
drogen , dreugĕn , drogen.
Bron: Ebbinge Wubben, C.H. (1907), ‘Staphorster Woordenlijst’, in: Driemaandelijkse Bladen 6, 61-94
drogen  , drüege , droogen.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
drogen , drueng , werkwoord, zwak , verleden deelwoord: edruengnd , drogen
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
drogen , dreûge , drogen
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
drogen , dreung , dreung, edreugd , drogen; * naegels dreung bie de kachel: niks om handen hebben.
Bron: Werkgroep Dialekt van het Cultuur Historisch Genootschap Raalte (1995), Nieuw Sallands Woordenboek, Raalte
drogen , dreugen , zwak werkwoord, (on)overgankelijk , 1. droog maken De wind en de zun zult het wasgooud wel dreugen (Eex), Het dreugt ok niks vandaog (Eev), Het dreugt deur linnen en wollen droogt erg hard (Bco) 2. droog worden Hang de sokken mor even bij de kachel, dan kunt ze dreugen (Hijk), De törf wil dut joor slecht dreugen (Bov), De holten tonne is uut mekaar edreugd door droogte uit elkaar gevallen (Koe)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
drogen , dreugen , drogen.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
drogen , dreugen , drogen
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
drogen , dréúge , drogen , De blaor van tebak die we in d’n órlog teulde, moesse nôdderhand nog lang dréúge. De bladeren van tabak die we in de oorlog teelden, moesten nadien nog lang drogen.
Bron: Hendriks, W. (2005), Nittersels Wóórdenbuukske. Dialect van de Acht Zaligheden, Almere
drogen , dreugen , drugen , werkwoord , 1. droog maken, laten worden 2. gedurende kortere of langere tijd geheel droog laten worden 3. drogend zijn (van het weer)
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
drogen , druuwege , drogen
Bron: Bergh, N. van den, e.a. (2007), Um nie te vergeete. Schaijks dialectboekje, Schaijk.
drogen , dreugen , (werkwoord) , dreugen, edreugd , drogen.
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
drogen , dreuge , drogen , Mi dizze weijnd dreugt de was goewd. Met deze wind droogt de was goed., Gedreugde èppelkes worre nie rot. Gedroogde appeltjes worden niet rot.
Bron: Laat, G. de (2011), Zoo prôte wèij in Nuejne mi mekaâr, Nuenen
drogen , druuege , druuegtj, druuegdje, gedruuegdj , drogen , Vreuger lag m’n de was oppe bleik te druuege: vroeger legde men de was op het bleekveld te drogen.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
drogen , drêûge , zwak werkwoord , drogen; D. Boutkan: verleden tijd drêûgde naast drugde (blz.39); B dreuge - dreugde - gedreugd (zonder naglijder); - geen vocaalkrimping (D. Boutkan: 41); Audio-opname 1978 – Dhr. Bertens – “En dan liete die blaos wè drêûge èn zo gauw asse wè gedrêûgd was, jè dan gingder meej voetballen op straot”. (Collectie Heemkundekring Tilborch; transcriptie: Hans Hessels); Cees Robben – Verder gaot ie [de wol] op d’n taas/ om te dröge.. (19560630); Lechim - ...meej et dreuge van de waas... (Lechim; ps. v.  Michel van de Ven; ongedateerd knipsel 1960-1980; uit: Et gift gin paas, zon gôore waas. ); Appeltjes dreuge waar un bezigheid, die elk jaor terugkwaam. Ons moeder schelde un wasmaand appel en sneej die in schefkes. Die schefkes appel wieren in de zon te dreuge geleed. Asse dreug waren hadde nog gin kwart maand over. Om ze dreug te haawe, wieren ze boven op de vliering op kraante geleej. Meej gedreugde prèùme saome, wier daor tuttiefruttie van gemaokt, dè waar un toetje veur de fistdaoge en veur bij de pudding. (Lodewijk van den Bredevoort – ps. v. Jo van Tilborg, Kosset den brèùne eigeluk wel trekken? Dl. 1, Tilburg 2006); WBD drêûge - drogen van leer (II 640); Mandos - Brabantse spreekwoorden (2003) - iederêen moet er zen neus oover drêûge, tot Jan Rap mee zenen örgel ('70) - iedereen meent zich ermee te moeten bemoeien; WBD de derde keer bakken van beschuit (de tweede keer heet 'kleure')WBD drêûge (II:1026) - drogen: droogwaaien; ook: blaoze; A.P. de Bont: zw.ww.tr. en intr. 'dreugen' - drogen. Voor het vocalisme zie § 134 v.d. Klankleer. Cornelissen & Vervliet - Idioticon van het Antwerpsch - 1899 -  DROOGEN (Kemp. ook druëgen) - drogen, Fr. sécher. Haor. - D'n dreuge - droge plek: dan moeste onder d'n dreuge zien te komme
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant
drogen , druuege , drogen
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op www.meertens.knaw.nl/ewnd/,
gehost door het Meertens Instituut