elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: dop 

dop , doppen , slekke-doppen , slekkehuisjes.
Bron: Halbertsma, J.H. (1835), ‘Woordenboekje van het Overijselsch’, in: Overijsselsche Almanak voor Oudheid en Letteren 1836, Deventer: J. de Lange.
dop , dòp , (mannelijk) , dö̀ppe , slekkedö̀ppe, slakkenhuisjes.
Bron: Gallée, J.H. (1895). Woordenboek van het Geldersch-Overijselsch Dialect. Deventer: H.P. Ter Braak
dop , hooge dop , zie: hokje.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
dop , dop , (Marne) dop wezen = alles, knikkers, noten, speelcenten, verloren hebben. Weil. bluts, v. Dale bluts, blutsch, Drentsch bos, Neder-Betuwsch kips, West-Vlaamsch rut, Holsteinsch blank. – Bij dop en kaps heeft men te denken aan het omkleedsel, de dop of schaal, wat hier de zak moet zijn, de inhoud, de pit, is weg.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
dop , dop , schaal, van garnalen; genoalen mit dop opeten = ze eten zonder ze te pellen, alleen ontdoet men ze van kop en staart. Zie ook: hooge dop.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
dop , dop , voor: oogholte; “– en mouk he mie ain, twei, drei wipsie mien oogen oet dop”; – klaagt iemand dat hij iets niet goed zien kan, dan geeft men hem den raad: krieg de oogen in de hand en kiek oet de doppen, Friesch: Nem dyn eagen yn ’e hannen en sjuch troch de gatten. Zie ook: doppen 2.
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
dop , dop , (zelfstandig naamwoord mannelijk) , zie de samenst. harpdop, kiendop, urkedop, waaidop en hoppedopjesman, dopjesspel, doppehok, doppesteen.
Bron: Boekenoogen, G.J. (1897), De Zaanse Volkstaal. Deel II: Zaans Idioticon - Aanvullingen. Zaandijk (herdruk 1971)
dop , dop* , (bldz. 513), vgl. hokje * en viefkop *.
Bron: Ganderheyden, A.A. (1897), Groningana – Supplement op H. Molema’s Woordenboek der Groningsche Volkstaal, Groningen (reprint 1985)
dop  , dop , döppe  , döpke , tol, ook klein kind, dom kind.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
dop , dop , [dǫp] , (scheldwoord) gek
Bron: Jonker, L. & H.G. van Grol (z.j., ca 1940), Woordenboek dialect van Vriezenveen
dop , dop , zelfstandig naamwoord, mannelijk , dùppe , dùpken , 1 dop, 2 klein, rond deksel. De dùppe, de ogen, minachtend
Bron: Schönfeld Wichers, K.D. (1959), Woordenboek van het Rijssens dialect, herdruk 1996, z.pl.
dop , döpke , m , bolhoed(je)
Bron: Kerkhoff, Chris (1970 ev), Dialectwoordenlijst van het Land van Cuijk, Cuijk
dop , dobbe , eierdop, dop
Bron: Steenhuis, F.H. (1978), Stoere en Olderwetse Grunneger Woorden, Wildervank: Dekker & Huisman
dop , dop , blut, op zwart zaad
Bron: Steenhuis, F.H. (1978), Stoere en Olderwetse Grunneger Woorden, Wildervank: Dekker & Huisman
dop , dòp , bijvoeglijk naamwoord, bijwoord , blut Ik doe niet langer met, ik bin dop (Sti)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
dop , dòp , doppe, dobbe , Ook doppe (Zuidwest-Drenthe, Midden-Drenthe, veengebieden Oost-Drenthe), dobbe (Veenkoloniën) = 1. dop, schaal As de kippen gien scharp kriegt, bint de doppen niet stark (Hijk), Dei kwaojong is nog maor net oet de dop (Eel), Het lag er vol doppen van de neuten (Nor), Bie het dörschen hej de sokken vaak vol doppen zitten (Bov), Der zaten doppen genog in de heide van dopheide (Eri) 2. (mv.) ogen Hie keek helder oet zien doppen (Ros), Hij kik goud oet zien doppen let op (Een) 3. kap, beschermkap Het is aans wal een mooie ko, mor die kraphoorns liekt mal, daor moej de doppen ofdreien buitenste rand van de hoorn bij een koe (Hijk), De koe har de doppe van het haorn of estoten (Ruw), Bij het eerpelkrabben moej wel doppies um de vingers hebben, aans kuj maal over de eerpels of steeinen henschrappen met de naogels (Eex), De dobbe van een rad (Vtm), Het peerd veur de rosmeule hef doppen op de ogen kleppen (Bro), Doe mij de dop even van de fles of stop (Gas), Jonges, even dop! gezegd bij het zien van iemmet hoge hoed (Mep), zie ook bij dophoed *Beter een half ei as een lege doppe (Klv)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
dop , dùp , simpel manspersoon.
Bron: Zegers, A. (1999), Het dialect van het land van Ravenstein, in het bijzonder van Uden en Zeeland, Uden.
dop , dòppe , dop. Dòppen op de ogen ebben ‘nergens erg is hebben, niet goed uitkijken’
Bron: Fien, A., Ph.C.G.M. Bloemhoff-de Bruijn en J. Gunnink (2000), Woordenboek van de Kamper Taal, Kampen
dop , döppien , dopje.
Bron: Dialectwârkgroep Heerde/Waopmvelde (2004), Nieje Heerder Woordnboek, Heerde.
dop , doppe , zelfstandig naamwoord , de 1. dop van een ei, van bep. vruchten 2. dop ter afsluiting, bijv. van een pen, een tube, een fles 3. dop voor de as van het wagenwiel 4. hetz. als vingerdoppe (van blik, soms ook van rubber) 5. bijencel, vooral: moerdop (in een bijenkorf of -kast) 6. ogen, in uut je doppen kieken goed uitkijken; doppien, et 1. kleine dop 2. dophoed 3. metalen uiteinde van een schoenveter 4. klappertje (voor een klappertjespistool) 5. soort dekseltje, afsluiting van het in eerste instantie open bijenbroedsel
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
dop , dop , zelfstandig naamwoord , [O] verkoolde scheven (vlasafval, per emmer verkocht als gloeimateriaal, evenals houtskool en krikke) Aste bakkers d’n oove leeghaolde kwam d’n dop in een dôôfpot Als de bakkers de oven leeghaalden kwam het verkoolde gloeimateriaal in een doofpot Zie ook krikke
Bron: Werkgroep Dialecten Hoeksche Waard (2006), Hoekschewaards woordenboek, Klaaswaal.
dop , doppe , (zelfstandig naamwoord) , döppien , dop (van een fles bijv.).
Bron: Kraijer, M., H. Mulder, D. Visscher en Ph. Bloemhoff (2009), Op zien Zwols: Woordenboek van de Zwolse Taal, Kampen: IJsselacademie
dop , dùpke , dopje , Ùpke dùpke siemele sùpke ùpke dùpke dom, al in ’n boerewâgentje van rikke tikke tom. Aanwijsversje.
Bron: Laat, G. de (2011), Zoo prôte wèij in Nuejne mi mekaâr, Nuenen
dop , doppe , 1. dop, deksel; 2. slaapkop
Bron: Scholtmeijer, H. (2011), Veluws handwoordenboek, Almere.
dop , dop , (mannelijk) , döp , döpke , 1. dop 2. kom, schoudergewricht 3. döp = ogen
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn
dop , dòp , zelfstandig naamwoord , döpke , dop; WBD dòppen òn de speene hèbbe - (v.e. merrie) afscheiding geven uit de tepels als bewijs van zwangerschap, ook genoemd 'behaawe zèèn' of (Hasselt) 'ònt èùre zèèn'; döpke; verkleinwoord; dopje; V – Aftelrijmpje! öpke döpke booterstöpke, öpke döpke dons; verkleinwoord van 'dòp', met umlaut
Bron: Sterenborg, W. en E. Schilders (2014), Woordenboek van de Tilburgse Taal (WTT), Tilburg: Stichting Cultureel Brabant
dop , dop , döp , döpke , dop
Bron: Arts, Jan (2015), Brónsgreun Bukske, Editie Veldes dialek, Velden.


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op www.meertens.knaw.nl/ewnd/,
gehost door het Meertens Instituut