elektronische Woordenbank van de Nederlandse dialecten (eWND)

Woord: biechten 

biechten , bichten , voor biechten is hier algemeen.
Bron: Panken, P.N. (1850) Kempensch taaleigen, Idioticon I, A-Z, Idioticon II, H-Z, red. Johan Biemans, 2010, Bergeijk.
biechten , bichten , biechten; Kil. bichten, biechten, Oostfriesch bigten. Uit biechten of bijechten, welke vorm in ‘t Middel-Nederlandsch ook gevonden wordt. Middel-Hoogduitsch bîhten, Middel-Nederduitsch bichten. (Verdam.)
Bron: Molema, H. (1895), Woordenboek der Groningsche Volkstaal in de 19e eeuw (handschrift met aanvullingen op gedrukte editie uit 1887)
biechten  , biechte , Zich biechte, biechten.
Bron: Daelen-Meuter, Jos. van (ca. 1937), Venloos waordebook, ongepubliceerd typoscript, Venlo.
biechten , biechten , zwak werkwoord, onovergankelijk , (r.k.) = biechten Eerder was der elke zaoterdag biechten (Bco), Hij komp bie de duvel te biechten vertrouwt aan een vijand zijn geheimen toe (Bov)
Bron: Kocks, G.H. (1996-1997), Woordenboek van de Drentse Dialecten (WDD), Assen: Van Gorcum
biechten , biechte , biechten , Bè d’n duuvel te biechte gôn. Bij de duivel gaan biechten. Aan het verkeerde adres zijn.
Bron: Hendriks, W. (2005), Nittersels Wóórdenbuukske. Dialect van de Acht Zaligheden, Almere
biechten , biechten , werkwoord , 1. biechten (in r.k. zin) 2. opbiechten
Bron: Bloemhoff, H., J. Withaar, A. Bloemhoff en T. Bontekoe (2005), Stellingwarfs-Nederlands Verklarend Handwoordenboek (SNVH), Berkoop/Oldeberkoop: Stichting Stellingwarver Schrieversronte.
biechten , [biechten] , beechte , beechtj, beechdje, gebeechtj , biechten , Det kums se dich nog aan ’t beechte, jóng. Wae ginge ós ins inne maondj beechte.
Bron: Tonnaer, M. en Har Sniekers (eindred.), (2012), Thoears Woeardebook, Thorn


<< vorige pagina

Gelieve als bronverwijzing te gebruiken:
Sijs, Nicoline van der (samensteller) (2015-), eWND, op www.meertens.knaw.nl/ewnd/,
gehost door het Meertens Instituut