In de collectie van het Meertens Instituut is al meer dan tien jaar het archief opgenomen van de musicoloog Willem van Warmelo. Van Warmelo (1894-1976) speelde een veelzijdige rol in het Nederlandse muziekleven. Hij was pianist en dirigeerde onder meer het Toonkunstkoor in Laren en het Studentenorkest Jan Pieterzoon Sweelinck in Amsterdam. Hij propageerde het klavecimbel en de blokfluit. Zo bracht hij zijn neef Kees Otten op het idee om de blokfluit te gaan bespelen. Otten wordt in Nederland beschouwd als blokfluitpionier.
In 1939 vertrok van Warmelo naar Zuid-Afrika. Hij wilde het muziekleven daar onderzoeken (onder meer de Kaapse Maleiers) en en passant de blokfluit introduceren in de lokale volksmuziek. Daarnaast wilde hij ook de Nederlandse muziek in Zuid-Afrika onder de aandacht brengen. In 1962 keerde hij terug naar Nederland omdat de apartheidswetten zijn contacten met de kleurlingengemeenschap steeds moeilijker maakten.

De neerslag van zijn werkzaamheden is te vinden in het rijke Archief-Van Warmelo. Het bevat zijn correspondentie, dagboeken, manuscripten van liedjes, typoscripten en afdrukken van artikelen, plakboeken en foto’s.
In aansluiting hierop is er onlangs een kleine boekencollectie uit de bibliotheek van Van Warmelo toegevoegd aan de bibliotheek van het Meertens Instituut. De boeken zijn geschonken door de Bibliotheek van het Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT) dankzij de bemiddeling van Erwin van Delden.
Voorin sommige van de boeken staat Van Warmelo's zwierig gekalligrafeerde naam. Uit de dateringen valt op te maken dat deze kleine collectie afkomstig is uit de periode dat Van Warmelo naar Zuid-Afrika afreisde. Dit sluit helemaal aan op het onderwerp van het merendeel van de collectie: Zuid-Afrikaanse muziek.

____________________________________________________________

Tekst: Diedrik van der Wal, fotomontage Ineke Meijer

Dit artikel is verschenen in de nieuwsbrief (november 2013) van het Meertens Instituut. Ook interesse in de nieuwsbrief? Klik hier voor meer informatie.